Verenkowa wizja końca świata

Robiąc dziś porządek w Dokumentach Google znalazłam idealnie pasującą historię do dzisiejszego dnia. Według niektórych dziś miał być koniec świata, a moja historyjka o tym opowiada. Prompt użyty do stworzenia historii znalazłam w internecie i polegał na tym, iż miałam dorobić dalszy ciąg do dwóch podanych zdań.

Zapraszamy do prywatnego piekła

Obiecałam opowiadanko? No to teraz je dostaniecie. Zaczęłam się dziś nudzić i postanowiłam je przepisać. Mam nadzieje, że nie jest jakieś tragicznie straszne. Inspiracją był pies kuzynki, który mnie strasznie irytował oraz smsy wraz z kochaną Lesią. (Dziękuję :*)

Opowiadanie i konkurs

Długo oczekiwana twórczość! :D Ale mam dla Was jeszcze coś! :D Konkurs!

Ponieważ stworzyłam piękne opowiadanko... Tylko nie mam pomysłu na tytuł. To proponuje konkurs na tytuł! :D Hmm... Zwycięzca otrzyma ... hmm... wirtualnego buziaka :D :) no i satysfakcje :D Więc zapraszam do czytania!

Update: Konkurs rozstrzygnięty! ;) Wygrywa Groch z tytułem "Numer zastrzeżony" :D :*

UWAGA! Czytasz to na własną odpowiedzialność. Ostrzegałam!

Spełnij moje marzenie część 3

Myślałam, że nigdy nie skończę tego opowiadania, a jednak. Popełniłam je do końca i jestem nawet z tego dumna. Pierwszy raz ukończyłam swoją wizję. Pierwszy raz udało mi się dotrzeć do końca. Życzę sobie większej ilości takich sukcesów :D Oczywiście postać literacka imieniem Lestat nie należy do mnie. Tak w gwoli ścisłości.

Verenka jako wampir

No to tak... Robiąc sobie porządeczek na laptopie znalazłam taki piękny twór z GIMPa. xD Ciekawe co na to powiecie... ^^

Spełnij moje marzenie część 2

Twórczość z piątkowej geografii! :D Przepisana. W końcu mam tytuł. I nawet mam pomysł. Enjoy! PS. Oczywiście Lestat nie należy do mnie. Nie zarabiam na tym. To tylko fanfic ;)

Spełnij moje marzenie part 1

Taaak. Daaawno to napisałam. Miał być oneshot, ale doszłam do momentu gdzie kompletnie nie mam pomysłu, dlatego wstawię to co mam i pomyślę co dalej. W sumie beznadzieja bo nie mam nawet tytułu xD

O i pamiętajcie, że oczywiście baaaardzo bym chciała, ale ani Lestat ani Armand nie należą do mnie niestety =(

Enjoy!

W poszukiwaniu słońca

Taki mały oneshot o Lestacie. Naszło mnie żeby coś o nim skrobnąć no i jest. Nie wiem czy ktokolwiek przeczyta, czy komukolwiek się spodoba, ale miałam taki kaprys! Ot co! =P

Oczywiście ani Lestat ani Armand nie należą do mnie. Pożyczam sobie ich na chwilkę, zaraz oddam ;)

Kolejna część opowiadania. Enjoy!

Wszedł po schodach, a następnie kontynuował wycieczkę wzdłuż ciemnego korytarza. Widział wszystko choć brakło świec. Szedł tak, aż stanął przed drzwiami usytuowanymi naprzeciwko schodów najdalej od nich oddalonych. Wyjął z kieszeni klucz, po czym włożył go do zamka i przekręcił. Wślizgnął się do pomieszczenia i od razu skierował się w stronę starej obdartej kanapy, na którą opadł z lekkim hukiem błyskawicznie zamykając powieki.

Gdy wskoczył między drzewa pędził co sił przed siebie. Jego ciało zwinnie i szybko poruszało się wśród zieleni. Swoją szybkością nie zakłócał ciszy lasu. Nie poruszał ani jednego listka, ani jeden szmer nie zakłócał szumu drzew. Nawet światło nie zdążyło paść na jego powierzchnię, by odbić blask księżyca ukazując jego aktualną pozycje. Gdyby ktoś tam stał to nawet nie zauważyłby, że minęła go jakże piękna kreatura. Niedane mu było pędzić długo. Bardzo szybko las zaczął się przerzedzać i w oddali pojawiły się światła miasta.

Na środku pustkowia w podartej sukience stała dziewczyna. Zielony materiał w wielu miejscach przesiąknięty był czerwoną krwią. W powietrzu unosił się zapach sosen. Wiatr cichutko poruszał liście, a wśród jego szmerów słychać było tylko płacz człowieka przybranego w przybrudzony materiał. Wyglądała na przerażaną. Oczy błyszczały z każdym szmerem, jakby czekając w niepewności, czy coś pojawi się zza drzew. Tak, jakby chciała, się schować jednak na tej polanie nie miała dokąd. Bała się. Napięcie rosło w miarę jak niebo ciemniało. Wiedziała co to oznacza – zbliżała się noc.